Dierenmanieren

Ik was zo buiten mijzelf van vreugde dat ik spontaan mijn autoriteitsprobleem vergat toen ik hoorde dat de eerste vijf animal cops in onze regio gesignaleerd waren. Hier had ik lang naar uitgekeken! Dat deze langverwachte dierenpolitie een gedoogkado van de veelgeplaagde PVV is mag best eens gezegd worden. Hulde dus. Eindelijk een stoere club die het leed dat dieren ons aandoen serieus neemt. Die gasten kunnen we mooi bellen als die rotmeeuwen de stad weer terroriseren, dacht ik. Dus of die brutale vogels nou de inhoud van vuilniszakken op straat verspreiden of je tosti van je bord pikken op het terras, die animal cops zullen het wel oplossen. Naïef misschien, maar daar ging ik van uit. Ook zullen onze geüniformeerde vrienden voor overlast zorgende honden kunnen inrekenen en afvoeren, fantaseerde ik al. Fijn. Normen en waarden dus, en vanaf nu ook dierenmanieren.

Ik was door de eerder genoemde extase dus helemaal vergeten dat ik het moeilijk vind om met autoriteiten om te gaan en zocht contact met die animal cops. Katten uit de wijde omtrek gebruiken mijn tuin als toilet en dat moest maar eens afgelopen zijn. Ik was helemaal niet angstig toen ik de animal cops thuis ontving en de situatie uitlegde. Trots liet ik zien welke maatregelen ik zelf al genomen had zoals het gebruik van schrikdraad en het aanplanten van doornstruiken. Wie weet kunnen we  wat van elkaar leren, dacht ik nog. Ik demonstreerde het waterkanon en liet mijn katapulten zien zonder zenuwachtig te worden. De animal cops zijn er tenslotte om ons te helpen niet waar?  Misschien was dankzij deze positieve ervaring mijn angst voor autoriteiten wel voorgoed voorbij…

Maar de sfeer die tot dan toe uitstekend was geweest sloeg om. De manier waarop ik met katten omging leek verdacht veel op dierenmishandeling! De dierenpolitie maakten me op een nogal autoritaire manier duidelijk dat ze er niet waren om mensen te beschermen maar om de dieren te helpen. Deze keer kwam ik er nog met een waarschuwing van af. Ze namen me mijn antikattengeschut af en lieten mij onthutst achter.

Ik had het allemaal weer eens verkeerd begrepen. Dierenoverlast moeten we dus zelf oplossen. Maar als we daar met onze beste bedoelingen een dier mee kwetsen kunnen we problemen krijgen met die animal cops. Ik wil niets meer met die dierenvrienden te maken hebben. Om de katten uit mijn tuin te weren wil ik die nu vol laten storten met een dikke laag beton. Met angst en beven wacht ik af of ik hier een vergunning voor krijg van de autoriteiten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s