Beerput

Je zou denken dat niemand het lekker vindt om door de shit van anderen te kruipen. Toch zijn er twee groepen mensen voor wie dat het toppunt van genot is. Bij journalisten van de rioolpers en archeologen loopt het water in de mond als er weer eens een beerput ontdekt wordt. Ze doen niets liever dan met een grote aanloop in die mestvaalt te duiken om er lekker rond te snuffelen. Te smerig gewoon. Het ergste is nog wel dat de literatuur of wetenschap als excuus gebruikt wordt om ons deelgenoot te maken van deze smeerpijperij.

Laatst was het op de Garenmarkt weer zo ver. Op de plek waar binnenkort een veelbesproken ondergrondse parkeergarage komt vonden archeologische onderzoekers namelijk verschillende beerputten.  Daar werden de snuffelaars natuurlijk heel blij van. Want in die putten gooide men niet alleen uitwerpselen, maar ook afgedankte potten en pannen.  Uit die oude troep kan nu opgemaakt worden hoe de Leidenaren vroeger leefden. Een van die rioolliefhebbers zei op de lokale radio grinnikend dat de inhoud van die beerputten eigenlijk één grote boodschap uit het verleden is aan ons.

Dat afval een vorm van communicatie is, is natuurlijk niet nieuw. We halen allemaal wel eens iemand door het slijk of maken iemand uit voor rotte vis. Dat is een duidelijke boodschap, daar hebben we geen rioolpers of archeoloog voor nodig. Een rode draad of een diepere betekenis vinden in de drek van  anderen is een heel ander verhaal. Daar zijn mensen voor nodig met een sterke maag die niet bang zijn om vieze handen te krijgen.

Over een paar eeuwen zullen archeologen misschien wel in mijn afval antwoorden op hun vragen proberen te vinden. Eigenlijk wordt iets weggooien veel leuker als ik me bedenk dat iemand er later nog iets aan heeft.  We moeten dus niet al onze rotzooi eindeloos recyclen want ons nageslacht heeft ook recht op archeologische informatie. Het is aardig als we er nu voor zorgen dat zij niet eindeloos in de modder hoeven te wroeten voor een paar scherven of een roestige lepel.

Laten we die kelder onder de Garenmarkt voor onze boodschap aan de toekomst gebruiken. Een ruimte waar we in uitstallen wat echt belangrijk voor ons is. Iets waar in te lezen is wie wij waren. Een eigentijdse literaire beerput. Als we in de toekomst met terugwerkende kracht een goede indruk willen maken moeten we wel hoogwaardige spullen in die kelder opslaan. Het is misschien een heel gek idee, maar waarom zetten we dat ding niet gewoon vol met auto’s?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s