Categorie archief: LOS columns

Afbeelding

70000855_2941101869249794_9007431990428827648_o

Afbeelding

LOS column februari

Los jan 19

Dirty Valentijn

Valentijnsdag is veruit de spannendste dag van het jaar. Elk jaar kijk ik weer reikhalzend uit naar de anonieme liefdesbetuigingen waarmee ik steevast overspoeld wordt. Via de post en het internet komt er een waar clusterbombardement van verlangen binnen, maar ook duiken er op de gekste plekken pikante liefdesbriefjes, ballonnen en cryptische radioboodschappen op. Heel vleiend! Om mijn vriendin, met wie ik al lang samen ben, niet jaloers te maken zorg ik er voor dat zij er niets van merkt. Dat kost best veel moeite, maar zelfs die inspanning geeft meerwaarde aan Valentijnsdag.

Dit jaar wilde ik nou eindelijk wel eens weten wie er in het geniep zo gek op mij is. Ik ging in het geheim op onderzoek uit. Waar moest ik beginnen? Ik besloot, als liefhebber van de darkside, ondergronds te gaan. Ondergronds gaan in Leiden is superleuk. Op zoek naar aanwijzingen postte ik in  tunnels en parkeergarages en ik pluisde de ondergrondse afvalcontainers uit. Het is een donkere en ruige wereld, je moet er tegen kunnen. Ik kwam mij daar een hoop coole shit en goed bewaarde geheimen tegen in de riolen en kruipruimtes van onze stad.

In ondergronds Leiden valt onwijs veel te genieten als je van een beetje dirty houdt, maar eigenlijk is er nog zoveel meer romantiek mogelijk. Een roze metrostelsel bijvoorbeeld om snel bij je date te kunnen zijn. En sfeervolle liefdesgrotten waar je stiekem je Valentijn kunt ontmoeten. Door te fantaseren over een stiekeme parallelle ondergrondse wereld vol passie vergat ik bijna de missie om mijn geheime aanbidster te vinden. Want van Cupido of zijn pijl en boog had ik nog steeds geen spoor.

Ik wilde thuis even wat googlen over lokale onderaardse gewelven toen ik mijn vriendin betrapte op het in elkaar vouwen van een enorme valentijnskaart. Snel probeerde ze het kunstwerk weg te moffelen, maar ik was haar voor. Ik griste het ding uit haar handen. Ik was ervan overtuigd dat het een liefdesuiting voor iemand anders was. Snel las ik de inhoud van de kaart en zag meteen dat hij voor mij bedoeld was. Ik heb helemaal geen geheime aanbidsters. Het was al die tijd mijn eigen lieve vriendin geweest die mij anoniem adoreerde. Wat gênant! ik  kreeg er een rode kop van. Ik kon wel onder de grond kruipen van schaamte. En daar zou ik dan tot ver na Valentijnsdag willen blijven.

 

Geen kunst

Ik vind de kunstroute altijd ontzettend inspirerend. Elk jaar hoop ik er weer nieuwe artistieke talenten te scouten want investeren in kunst is veruit de beste manier om waanzinnig veel geld te verdienen in korte tijd. Daarom ga ik ook dit jaar op zoek naar de nieuwe Rembrandt van Rijn of Casper Faassen. Kunstroute Leiden is een ontdekkingstocht langs werken en werkplekken van meer dan 150 deelnemers op 85 locaties. Het is de grootste kunstroute van Nederland! Grote kans dus dat ik op een supertalent stuit die zich door mij voor een paar tientjes laat inpalmen. Als ik me maar niet, zoals elk jaar, laat afleiden door allerlei emotionele randzaken. Want van emoties raak je eerder aan de bedelstaf dan dat je er rijk van wordt, elke zakenman weet dat.

Waar ik allemaal op let tijdens mijn strooptocht naar talentvolle, financieel hopeloos naïeve, kunstenaars? Allereerst moeten de werken die ze maken origineel zijn. Volgens mij is maatschappijkritische kunst is in ieder geval weer helemaal terug en dan het liefst gemaakt van bizar materiaal. Dit jaar hoop ik daarom bijvoorbeeld op collages van dood ongedierte (het liefst meeuwen) of een serie spannende beelden gemaakt van oud ijzer in symbiose met chemisch afval. Verder voorspel ik dat er, in de slipstream van het succes van de wereldberoemde Bansky ontroerende graffiti te koop word aangeboden. Uiteraard vers uit de Leidse gevels gehakt.

Als ik er vroeg bij ben valt er misschien nog wat te ritselen voor een prikkie. Natuurlijk let ik er ook op of de kunstenaar een beetje sexy is. Zou hij of zij het goed op tv doen? Dat lijkt oppervlakkig maar het helpt enorm mee om de, door mij aangeschafte, artistieke zooi razendsnel door te verkopen.

Dit jaar moet alleen mijn zakelijk instinct wel goed uit de verf komen tijdens de kunstroute . Deze keer laat ik me niet inpakken door verassende gesprekken met bevlogen types en hun bijzondere werken. Nee. Het mag gewoon niet al te gezellig worden aan de Haagweg vier, de Kaasmarktschool en al de galerieën die ik afga in de binnenstad. Ik wil niet thuiskomen met allerlei artistieke troep waar ik spontaan verliefd op werd terwijl ik mijn snode financiële plannetjes helemaal vergat. Dit jaar ga ik voor het grote geld. En of ik er nu in slaag of niet het wordt zeker heel inspirerend. Waar het me toe inspireert? In ieder geval om volgend jaar weer vol goede moed en wilde ideeën naar de kunstroute te gaan. Want mijn ambitie opgeven om van andermans artisticiteit rijk te worden is geen kunst