Tagarchief: Groenoordhallen

Monument

Foto Farlakes

Zijn dit de ijzeren vingers aan de hand van een bouwskelet dat op het punt staat zich uit de aarde los te scheuren om wraak te nemen op de ondankbare Leidse bevolking? Een wreed geraamte van ijzer en beton dat jarenlang onder de voet is gelopen en zich nu in een laatste stuiptrekking opricht. Bezielt van woede en gek van verdriet door de tergend langzame ontmanteling van de evenementenhallen waar hij het fundament van was. En hij heeft wat over zich heen gehad. Er is op hem gescheten door het vee dat er jarenlang verhandeld werd en er is bier en mayonaise op hem gemorst door uitzinnige concertgangers. Maar achteraf gezien waren dat nog de gloriedagen. Later moest hij moderne heksen, charlatans en zogenaamde helderzienden dulden tijdens de paranormaalbeurzen en proleten die op de tweedehands rommelmarkten afkwamen. Of hebben we hier niet te doen met een wraakzuchtige puindemon maar met een niet erkend eerbetoon aan de Groenoordhallen? Een trots monument; tijdelijk en lelijk als het leven zelf. Fier springt het betonijzer, als felle vlammen, uit de immense sokkel. Een symbool voor de passie voor de muziek die er gemaakt is en de drift van het opstandige vee dat er verkocht werd. Een laatste stijlvolle groet. Niet mooi en gepolijst maar grof en rauw zoals de evenementen die we ons herinneren. Het vee waar ruw mee werd omgegaan, de concerten van Iron maiden en de Golden Earring en de drank die er keihard doorheen ging. Vandaag hang ik als eerbetoon bloemen in het opvallende object. Met dat ritueel geef ik het de status van monument. Als dan blijkt dat het toch om een wraakzuchtig horrorskelet gaat bied ik mijn lichaam als genoegdoening aan. Doorklieft door het betonijzer en tot pulp gestenigd hangt mijn stoffelijk overschot dan vanaf vandaag in het op de foto getoonde kunstwerk en ben ik het middelpunt van het allerlaatste Groenoordhal evenement.

.