Tagarchief: Politie

Revanche

 ImageIk zie verschrikkelijk op tegen het WK voetbal. Tijdens vorige toernooien heb ik me namelijk zodanig misdragen in de Leidse sportcafés dat ik er niet meer in kom. Een kroegverbod dus. Vier jaar gelden liep het tijdens het kijken naar de WK wedstrijden in Zuid- Afrika volledig uit de hand met mij. Bij elke wedstrijd van het Nederland elftal dreef ik de andere oranjefanaten tot wanhoop met mijn emotionele huil- en schreeuw partijen over scheidsrechters en wissels. Daarbij trok ik oranje mutsen over hoofden, hing mensen in de rood- wit- blauwe slingers aan het plafond en pleegde herhaaldelijk schennis met de Nederlandse vlag.  Mijn gedrag rond de verloren finale tegen Spanje vormde het dramatische dieptepunt. Ik heb dingen met die gekke vuvuzela’s gedaan die je niet voor mogelijk houdt en tot diep in de nacht  imiteerde ik de karatetrap van Nigel de Jong.   

Ik besloot: dat nooit weer. Vier jaar lang heb ik me verdiept in meditatie en yoga om ervoor te zorgen dat ik mezelf tijdens het aanstaande WK niet opnieuw belachelijk maak. Het heeft niet mogen baten, als het om dat stomme balspelletje gaat word ik nooit zen. Ik ben alweer helemaal in de WK-stemming. Nadat ik vorige week  bij de groenteboer was geweest, stond ik midden op de Beestenmarkt ineens te jongleren met een bloemkool en kopte ik spontaan een aantal sinaasappels bij de MacDonalds naar binnen. Sinds een paar dagen draag ik continue voetbalschoenen en scheenbeschermers, dus ook onder mijn pak en mijn pyjama. Gisteren schoffelde ik bijna mijn nietsvermoedende en onschuldige echtgenote onderuit terwijl er gen bal in de buurt was. En het wordt dus steeds erger. Bij het horen van onschuldige woorden als ‘kaart’, ‘gras’ of ‘helft’ maak ik schwalbes en lig ik kermend op de grond.

En dan is het WK nog niet eens begonnen…Tijd om mijn oranje geschminkte kop uit het zand te trekken en niet langer om de hete voetbalbrij heen draaien. Als ik dan per se voetbal moet kijken, kan ik me maar beter tegen mezelf in bescherming nemen. Ik heb daarom met de politie afgesproken dat ik de wedstrijden van het Nederlands elftal op het bureau aan de Langegracht mag kijken. Ik laat me preventief opsluiten, een andere uitweg zie ik niet. Dat ik Oranje op een klein schermpje moet  bekijken, mag de pret niet drukken. Ik voel me bevrijd, ik heb er plotseling weer enorm veel zin in! De eerste wedstrijd is tegen die vermaledijde Spanjaarden. Tijd voor revanche! Niet alleen voor het Nederlands elftal maar vooral ook voor mijzelf.